غاصب

طنین لرزان صدایش حاکی از بغضی بود ناگفتنی

جرات نمی کردم حتی صدایش را هضم کنم

حتی جرات نداشتم به این فکر کنم که توی چشمانش نگاه کنم

به خیال او من غاصب بودم

و تکهای از جای زیست او را از زمین برداشته بودم

اما ای کاش

ای کاش می فهمید که حتی از حضورش تا چند قدر پیش بی خبر بودم

ای کاش می فهمید که هر کسی می توانست جای من باشد

ای کاش

و

ای کاش

ای کاش می فهمید سهم ها به مساوات تقسیم شده اند

و گاه گاهی تکه ها با هم عوض میشوند

فقط عوض میشوند

و شاید بهترین در انتظار اوست

.

.

.

هنوز دلم از بغضش لرزان است